تبلیغات
Metallica - Sanitarium - نقد Lulu توسط Steff Metal

Metallica - Sanitarium

یکشنبه 22 آبان 1390

نقد Lulu توسط Steff Metal

نویسنده:   




  • مقاله ی ژولیت تروثیک درباره ی Lulu :
مقدمه ای از Steff :
ژولیت یکی از قدیمی ترین دوستان من هست و وقتی به من ایمیل زد که میخواد درباره ی آلبوم Lulu که به شدت مورد انتقاد قرار گرفته مطلب بنویسه واقعا شوکه شدم. به ازای هر فردی که از یک آلبوم متنفره یک نفر هم هست که به همون اندازه اون آلبوم رو دوست داره و این مقاله قصد داره نقاط قوت آلبوم رو که زیر کوله باری از انتقاد مدفون شدن رو به مخاطبان نشون بده.

متن مقاله :
کی گفته این تعجب آوره ؟ این یک همکاری عجیب نیست اگه متالیکا با کسی مثل شر سرکیسیان همکاری میکرد عجیب میشد این یک همکاری عجیب نیست. اما من از این آلبوم تعجب کرد نه به خاطر این که آلبوم طولانی بود یا انتقاد های زیادی ازش شده بود چون این واقعا یک همکاری متفاوت با عرف های همیشگی بود برای ساختن یک آلبوم هوی متال پر از مفهوم ، اگه یک بار دیگه به آلبوم دقت کنید میبینید واقعا تأثیر گذاره. ممکنه بعضیا بگن متالیکا همیشه کارای غیر قابل پیشبینی انجام میداد و اینم یکی از اون کارایی هست که اونا همیشه انجام دادن و بعضی از موفقیت هاشون رو هم مدیونش هستن اما Lulu یک چشم انداز هوشمندانه از احتمال تغییر سبک بود ؛ من فکر میکنم این دلیل اصلی انتقاد منتقدان هست و برای مخاطبان تعجب آور هست. از این آلبوم به عنوان یک آلبوم هوی متال یاد نمیشه و همکاری متالیکا اون هم به این شکل ( آخرین همکاری متالیکا به ارکستر سمفونیک سانفرانسیسکو در سال 1999 بود) چیزی نیست که طرفداران انتظارشو دارن و اشعار غیر متعارف لو رید [برای طرفداران متالیکا] هم به این مسئله کمک میکنه.

به نظر من این آلبوم واقعا طور بود که بشه ازش به عنوان یک آلبوم مفهومی یاد کرد مثل The Wall از پینک فلوید ، Mothers of Invention از فرانک زپا ، Tarkus از امرسان لیک و پالمر ، Thick as a Brick از جترو تال ، Tommy از بند The Who و یا The Eye از کینگ دایموند و مثال های زیاد دیگه. یک آلبوم مفهوم خیلی بیشتر از یک روایت با قالب های همیشگی تأثیر میذاره ، این آثار بر اساس بعضی ارزش ها تولید میشن و باید از نظر زیبایی شناسی بررسی بشن.

ارتباط لو رید و متالیکا از مراسم Rock n Roll هال آو فیم سال 2009 در نیویورک شروع شد که یک ورژن هوی متال از آهنگ Sweet Jane لو رید رو اجرا کردن و لارس الریک از اون به عنوان شروع این همکاری و طرح اولین برنامه ها برای این همکاری یاد میکنه.

آلبوم سرگذشت Lulu رو بیان میکنه یک زن که مورد تـجاوز قرار میگیره و در نهایت توسط جک قاتل ( Jack the Ripper ) کشته میشه . داستان Lulu از دو نمایشنامه ی نویسنده ی فقید آلمانی فرانک ودکیند الهام گرفته شده روح زمین و جعبه ی پاندورا.

به نظر من Lulu از اون دسته مفهوم هایی رو ارائه میکنه که اول شخصیت رو کاملا با مخاطب آشنا میکنه و سپس نابودش میکنه. اینجا زمانی که (تنوع) سبک ها دور انداخته میشن مهم نیست صداها چطور هستن هوی متال ، راک یا آلترناتیو به جای این هنجار ها روایت Lulu با موسیقی به اون یکی از بهترین ویژگی هاش رو میده روایت زنی آنتاگونیست که ممکنه زیاد با نمونه هاش برخورد کنیم.

جیمز هتفیلد لبخند معنا داری به صحبت لو رید در یک مصاحبه زد در این باره که Lulu زن خرابکاریه در بعضی از مواقع. در واقع میشه گفت لولو زنی با اخلاق های زشت و حرف نشنو و در نهایت یک قربانی هست و آنتاگونیست بودن تصویری پر از ترس ، علاقه و تنفر رو از سرگذشتش به نمایش میذاره

اصلا اهمیت نداره که «لوتالیکا» هست ، لو رید با متالیکا میخونه یا چند تا ترک شبیه روایت برای تئاتر هست چیزی که جالبه اینه که اصلا نمیشه به تمایز صدای گیتار کرک همت و جیمز هتفیلد پی برد ناله های گیتاری که خودشون بلند تر از وکالیست حرف میزنن ، میشه گفت متالیکا حیثیتش در دنیای موسیقی برای این کار گذاشت. در فضای این آلبوم فرد معنی نداره و خبری از حالت های آشنای اعضای گروه نیست. یکی از ویژگی های بارز دیگر آلبوم اینه که جیمز هتفیلد فقط تو بعضی از ترک ها مثل «Cheat On Me» و «The View» که به وکالیست دوم احتیاج هست که حالتش به همون حالت آشنایی کارهای متالیکا هست.لو رید اشعارش رو آورد و جیمز هتفیلد و لارس الریک هم ریف های متالیکا رو با اشعار ترکیب کردن.

Lulu به هیچ وجه شبیه آلبوم های قبلی متالیکا نیست آلبومی که به گفته ی خودشون هر ریف و قسمت از اون با فکر بار ها و بار ها ضبط شده . انرژی Lulu از جلسات ضبط زنده ی اون بازتاب میشه جایی که موزیسین ها رو در روی هم می نشستن بدون این که چیزی رو از قبل ضبط کنن و با هم برای ضبط همکاری میکردن که نتیجه ی حاصل از اون درک نزدیکی بین موزیک و متن آهنگ هست. این نتیجه ممکنه با توجه به این که حاصل همکاری شخصیت های متفاوت دنیای موسیقی هست کمی کمرنگ بشه و حتی شنونده رو ناراحت کنه. اما برای من این مثل یک جادو از Lulu هست. متن های متفاوت ، صداهای متفاوت گیتار این ها چیزی نیست متالیکا معمولا استفاده میکنه ولی درباره ی Lulu این تفاوت ها به خوبی کنار هم قرار میگیرن ارتباط برقرار میکنن.

Pumping Blood یک ترک کاملا متفاوت است هم از نظر متن هم موزیک که به مرگ یا شاید خودکشی لولو اشاره میکنه و از نظر متن واقعا قویه [تیغ های من رو بخور / اوه خدا / خون از بدنم سرازیر شده / اوه جک / التماست میکنم / در نهایت یک قلب عادی شد] که شنونده رو به اوج میبره و در فضایی پر از خون و تعجیل برای آرامش M!stress Dread آماده میکنه ؛ آثار زندگی زن فریبکار حتی بعد از مرگش.

واقعا عجیبه که با اینکه مدت کوتاهیه که متالیکا و لو رید با هم و ضبط آلبوم هم مدت طولانی طول نکشید اما آلبومی با این قدرت و سطح بالا ساختن. پیش از این هیچوقت در یک آلبوم مفهومی متال چنین تصویری از یک زن که خودش رو مثل کالا در اختیار دیگران قرار میده نشون داده نشده بود ولی لو رید در این آلبوم چنین تصویری رو ارائه کرد.

اولین ترک با گیتار آکوستیک لو رید شروع میشه جیمز هیتفیلد جمله ی «دختر هرزه ی کوچک» رو میخونه شاید اینو شبیه کار های راک دهه ی 90 جلوه بده ولی چند تا آلبوم راک دهه ی 90 جرأت این رو دارن که با عبارت "من پا ها و سـیـنه هایم را میبرم" ؟

The View رو به جرأت میشه هوی دونست. The View به هیچ وجه نشان دهنده ی  کل آلبوم نیست ولی بیشترین شباهت رو به کار های متالیکا داره برای میشه گفت که دلیل انتخابش برای انتشار به صورت سینگل قبل از انتشار کل آلبوم بود. باید قوانین متافیزیک رو کنار گذاشت و با دید دیگه ای نگاه کرد وقتی که جیمز بخشی از متن عجیب لو رید رو میخونه « من اون میز هستم» (جمله ای که میتونه باعث شه مدت ها هتفیلد مورد شماتت قرار بگیره) این جمله بخشی از مفهوم کل آلبوم رو ارائه میکنه اما برخی از منتقدان بدون شنیدن آلبوم شروع به انتقاد کردن. شما باید واقعا Little Dog رو گوش بدید ؛ موزیکی همراه با بیس سولو و آروم که شنونده رو به عمق شخصیت میبره و تمام جوانب رفتاریش رو ارائه میکنه.

Cheat On Me با صدای جیمز هتفیلد در هم آمیخته جمله ی «چرا به خودم خیانت کنم؟» در عین افزایش گیرایی موزیک مخاطب رو به فکر درباره ی خودش فرو میبره و باعث میشه لحظاتی در روح خودش غرق بشه.

و در نهایت Junior Dad یک آهنگ تکان دهنده است ( خواه دوران کودکی سختی رو تجربه کرده باشید یا نه ) مملو از ملودی هایی که مثل موج همه جای آلبوم به گوش میرسند اما با اینکه به نظر آشنا میان ولی باز تفاوت هایی دارن این ترک 19 دقیقه ای به نظر میرسه که از Adagio for Strings از «ساموئل باربر» الهام گرفته شده ( محو شدن صدا های گیتار در هم ؛ که به بستر مناسبی برای داستانی که در ادامه شنونده خواهد شنید آماده میکنه ) این آلبوم فوق العاده ای هست بیشتر از اون چیزی که فکرشو بکنید به احساسات انسانی گره خورده احساساتی که شاید شما هم تجربه کنیدش.

نظرات() 
What do you do for Achilles tendonitis?
یکشنبه 15 مرداد 1396 08:38 ب.ظ
Have you ever thought about creating an ebook or guest authoring
on other sites? I have a blog based on the same topics you discuss and would love
to have you share some stories/information. I know
my readers would enjoy your work. If you're even remotely interested,
feel free to shoot me an e-mail.
foot pain going down stairs
چهارشنبه 14 تیر 1396 11:59 ق.ظ
I am so happy to read this. This is the type of manual that
needs to be given and not the accidental misinformation that is at the other blogs.
Appreciate your sharing this greatest doc.
http://muigallagos.jimdo.com
شنبه 30 اردیبهشت 1396 04:41 ب.ظ
I like it when people come together and share ideas. Great blog, continue the good work!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :